10 willekeurige vragen aan Wouter en Yasser.

12 oktober 2022
Crowdmedia

Onze cocktail-skills zijn up to date. Buiten is een yogalerares matjes aan het klaarleggen, zodat wij straks zonder steentjes in handen en voeten een downward facing dog kunnen uitvoeren. En het gerucht dat een babyolifantje z’n opwachting zal maken tijdens de grote familiebarbecue zoemt al enige tijd rond. Het moge duidelijk zijn: Crowdmedia bestaat tien jaar en dat wordt gevierd. Om dit heugelijke feit ook van wat inhoud te voorzien, voelen we opperbaasjes Yasser Dehnavi en Wouter Hameka deze ochtend aan de tand met tien willekeurige vragen, geplukt uit De Vragende Vorm van Padgett Powell, een roman die uit louter vragen bestaat. De interviewprocedure is als volgt: we openen een willekeurige bladzijde en kiezen zo snel mogelijk een geschikte vraag, Yasser en Wouter geven antwoord.

1. Wil je mij m’n onbeschaamdheid vergeven? (p. 115)
Wouter: Omdat hier geen onbeschaamdheid is, dat is precies de reden waarom ik bij de Crowd ben gekomen. Of ik zelf onbeschaamd ben? Nee, ik niet. Yasser is wel onbeschaamd.
Yasser: We vullen elkaar lekker aan. We zijn een soort Siamese tweeling. Tegenovergesteld aan elkaar, maar juist daardoor klikken we goed vast.

2. Heb je geduld voor een spelletje mikado? (p. 114)
Wouter: Wat is mikado ook alweer? O ja, dat spel met die stokjes… In principe heb ik daar het geduld wel voor. Het ligt aan de situatie, maar in de basis ben ik geduldig.
Yasser: Ik ben in de basis ongeduldig. En emotioneel denk ik. Af en toe krijg je een mailtje van iemand dat je denkt: what the fuck? Ik wil dan direct terugmailen. Het is heel fijn dat Wouter wat meer geduld heeft en dan zegt: laat nog maar even liggen.
Wouter: Rustig tot tien tellen, even uit de emotie stappen.

3. Ben je van plan dit jaar vaak op reis te gaan? (p. 72)
Yasser: Zeker, maar ik weet nog niet waarnaartoe. Vanaf het begin hebben we bij Crowdmedia gezegd: we doen niet aan vakantiedagen. Officieel wel natuurlijk, omdat het wettelijk moet. Maar we houden ze niet bij. We kwamen er op een gegeven moment achter dat mensen zelf vakantiedagen gingen bijhouden. Dat vind ik sowieso grappig: wij hebben altijd zo min mogelijk regels gehad, maar we krijgen steeds meer regels. Dat komt alleen niet door ons. Soms denk ik weleens: wat is dát voor regel? Waarom moet ik mij daaraan houden? Wij zijn niet gestructureerd. Althans, niet op papier. In ons hoofd wel. Maar er komen steeds meer mensen bij en die willen graag officieel structuur hebben.
Wouter: En het is ook nodig. Wij zijn gewend om te zwemmen. Gooi ons maar in het diepe. Juist als we nét niet verzuipen, vinden we dat spannend. Maar voor sommigen is dat niet the way to go. Die beginnen liever met zwembandjes. Willen eerst dobberen en dan pas zwemmen.

4. Beschouw je jezelf als gevaarlijk? (p. 34)
Wouter: Mijn omgeving beschouwt me vooral als gevaarlijk. Ik kan een beetje uit de bocht vliegen met dingen. Ben soms te avontuurlijk. Zeker als ik met een andere avonturier ben.
Yasser: Zakelijk gezien nemen we continu risico’s, maar dat noem ik geen gevaar. Gevaar is als je dood kan gaan. We zijn als Crowdmedia wel een paar keer langs de afgrond gescheerd. En dat zal ook nog wel vaker gebeuren. We weten natuurlijk niet wat er met de economie gaat gebeuren. Maar ook dan zal ik dat geen gevaar noemen. Ik maak me er in ieder geval weinig zorgen over. Neem nu corona, toen maakten wij ons ook niet zo’n zorgen.
Wouter: Ik dacht in het begin wel: als we gaan, dan gaat heel Nederland. Dan is er geen redden meer aan en kun je je er beter aan overgeven. We hadden wel een buffer opgebouwd, we waren realistisch. Dus toen corona kwam, wisten we: nu even alle hens aan dek. Maar we zijn nooit in paniek geweest. Heel veel klanten wilden hun budget bevriezen. En dan zeiden wij: tuurlijk, hier heb je je budget terug. Andere bureaus hebben gekke sprongen gemaakt en mensen moeten laten gaan.
Yasser: We gingen juist opschalen. Veel ervaren mensen die een jaarcontract hadden bij andere bureaus werden eruit gegooid. Voor corona kwamen we moeilijk aan mensen met ervaring. We hadden heel veel werk, maar eigenlijk een te jong team. Nu konden we eindelijk mensen met ervaring in dienst nemen.
Wouter: Het opende mogelijkheden. We zien overal kansen. Hoe groter de chaos, hoe beter we gaan. Dat botst natuurlijk weleens. Het is zaak om een goede balans te vinden.

5. Kun je vechten? (p. 118)
Yasser: Jawel, in allerlei vormen. Bekvechten vooral. Met vuisten? Ik denk dat jij daar beter in bent.
Wouter: Ja, ik kan wel aardig vechten.
Yasser: Zou je niet aan The Fight Club mee willen doen?
Wouter: Ik heb laatst een boksles gedaan. En toen zeiden ze: je hebt een goede techniek. Ik zat ook een beetje in een rebellengroepje toen ik jong was. Er gebeurde vaak wat. Deventer was tien jaar geleden best een cowboystad. Of tien jaar geleden… twintig jaar geleden alweer.
Yasser: Mag ik off the record wat zeggen?

Yasser krijgt toestemming om wat off the record te zeggen. Helaas kunnen we het verhaal over Wouters trip naar België en de hand die hij brak op een garagedeur nadat een sarrende vriend hem het bloed onder de nagels vandaan haalde en hij zijn woede kwijt moest, hier dus niet herhalen.

Wouter: Los van vechtpartijen: als er iets gebeurt, als iemand omvalt of zo, dan zit ik er meteen bovenop. Ik sta altijd binnen een seconde vooraan. Is ook weleens vervelend. Stel dat er een keer een aanslag is, dan moet je gewoon wegwezen. Maar mijn natuurlijke reactie is: gelijk erin.

6. Zouden niet-klootzakken de aanwezigheid van klootzakken moeten slikken? (p. 119)
Yasser: Ik denk het wel, ja. Maakt de wereld wat interessanter.
Wouter: Life is too short to work with assholes. Dat lees je op onze site. Maar je kunt er altijd mee te maken krijgen. En dan moet je ze niet bevechten. Soms moet je klootzakken klootzakken laten zijn. Werk je er een beetje omheen.
Yasser: Je moet ze met liefde behandelen. En vaak hebben ze toch een klein hartje. Soms vind je dat iemand zich als een klootzaak gedraagt, maar vaak zijn wij ook wel wat gevoelig.
Wouter: We zijn wel zacht, ja. Sociaal.  
Yasser: Iemand anders kan een heel ander DNA hebben. Maar juist als je niet meegaat in dat DNA zorg je ervoor dat ze verzachten. Andersom gebeurt het ook wel: dan ga ik in die vechtmodus. En dan zegt Wouter: ho, even rustig aan nu.

7. Zou je liever onder de douche staan of in bad liggen? (p.24)
Wouter: Ik vind beide wel fijn, maar de douche heeft iets magisch. Stel de wereld vergaat en je kan nog een paar dingen doen, dan zou ik een warme douche pakken.
Yasser: Ik vind een bad wel specialer. Ik ga bijna nooit in bad, maar een paar keer per jaar. En douchen is gewoon heel lekker.
Wouter: Een bad is een soort yoga.
Yasser: Precies. Douchen doe ik meestal maar een paar minuten. Tegenwoordig probeer ik koud af te douchen. Ik heb laatst heel de dag Wim Hof-training gedaan. Wat het met je hart en met je bloedvaten doet, is heel bizar. Ik ben ook geïnteresseerd in bio hacking. Van die spelletjes in je lichaam. Door bijvoorbeeld push-ups te doen, heel snel adem te halen en dan je adem in te houden terwijl je doorgaat met push-ups. Dat zorgt ervoor dat je heel veel energie krijgt.

8. Ben je een circusganger? (p. 88)
Wouter: Wij zíjn het circus. 

9. Hou je van een feestje? (p. 112)
Yasser: Ik hou wel van een feestje, ja. Van allerlei soorten feestjes. Van feestjes die tot diep in de nacht doorgaan tot een heel rustig yogafeestje.
Wouter: Ik heb hetzelfde. Feestjes kunnen voor mij niet divers genoeg zijn, en ik wil zoveel mogelijk verschillende muziekgenres horen. Want juist dat is leuk: om op plekken te komen waar je normaal nooit komt. Dat je denkt: wat is dit voor volk? Dan zie je ook dat we groepsdieren zijn.
Yasser: Daarom heten we ook Crowdmedia. De naam was snel geboren. Hij klonk gewoon lekker. Maar er zit natuurlijk wel een gedachte achter: het gaat in ons vak om mensen. Je hebt publiek nodig.
Wouter: Ik zit er wel steeds meer aan te denken om het af te korten naar de Crowd.

10. Moet een boom worden gesnoeid? (p. 10)
Yasser: Alles moet een keer gesnoeid worden. Als je het niet snoeit, hou je alle dooie zooi.
Wouter: Maar die dooie zooi heeft ook z’n functie. Vallende bladen en rotte appels zijn er niet voor niets. We komen er ook steeds meer achter dat bomen en planten een soort gevoel hebben en met elkaar communiceren. Dus moet je dan zomaar hun ledematen afhakken?
Yasser: Een boom staat voor mij ook voor het leven. Dat moet je ook soms een beetje snoeien. Wel zoveel mogelijk laten gaan, maar af en toe is het lekker om te kijken: waar sta ik als boom? Wat voor boom ben ik? Een boom kan zichzelf misschien niet snoeien, maar de wind kan dat wel. Dat zie je in het bos. Als er genoeg wind is, maken de dooie bomen ruimte voor de levende. Eigenlijk heb je dat ook in het dagelijks bestaan: als er een hele heftige periode is, dan word je vanzelf gesnoeid. Maar dan moet je niet in paniek grote gezonde bomen met een jaarcontract weghalen, want met alleen maar jonge boompjes red je het ook niet.

Dank aan beide heren voor hun openhartigheid, over tot de orde van de dag. Which is yoga.